spudgene

سایلوسایبین (۴-فسفریلوکسی-N,N-دی متیل تریپتامین) یک ایندول آلکیل آمین است و به گروه تریپتامین های توهم زا تعلق دارد که با تاثیر بر سیستم عصبی مرکزی باعث تغییر در خلق و خو می شود. قارچ‌ سیلوسیب کوبنسیس (مجیک ماشروم) حاوی ماده سیلوسایبین و سیلوسین (Psilocin) است. پس از مصرف، سیلوسایبین در بدن، به سرعت به سیلوسین متابولیزه می شود، و پس از آن بر روی گیرنده های سروتونین در مغز اثر می گذارد. درمان با استفاده از سیلوسایبین، فرصت‌های جدید و مهمی را در درمان های مرسوم اختلالات روان‌پزشکی فراهم می کند و درمانی عملی، مؤثر و از نظر فارماکولوژی ایمن است.

سیلوسایبین ماده ای است که به دلیل خواص درمانی آن در درمان اختلالات روان شناختی در سال های اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته اند. در مطالعات بسیاری اثرات درمانی این ترکیب در درمان اختلالات وابستگی به عوامل اعتیاد آور (الکل، دخانیات و …)، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، اختلال اضطراب فراگیر (GAD)، اختلال وسواس اجباری (OCD)، اضطراب مرتبط با سرطان در مرحله پیشرفته، اختلال سازگاری همراه با اضطراب، افسردگی مرتبط با سرطان، افسردگی مقاوم به درمان، خودکشی (تفکر و تلاش واقعی)، سردردهای خوشه ای، درد مزمن، درد فانتومی غیرقابل درمان، خودشیفتگی ناسازگار، اختلال شخصیت مرزی (BPD) ، اختلال شخصیت خودشیفته (NPD) ، پرخور عصبی، صرع و آلزایمر مورد بررسی و تأیید قرار گرفته است. درمان با سیلوسایبین امید جدیدی را برای افرادی که از اختلالات سلامت روان رنج می برند، به ارمغان می آورد.

سرطان ریه
سرطان بیماری است که در آن سلولهای غیر طبیعی به صورت کنترل نشده تکثیر یافته و می توانند بافتهای مجاور را درگیر کنند.  این بیماری، در سیستم تنظیم و تعادل رشد سلولی اختلال ایجاد می‌کند و منجر به تکثیر و تقسیم غیرمجاز و بیش از حد سلول‌ها می‌شود و در نهایت توده ‌ای به نام تومور ایجاد می‌کند. در سرطان ریه، این الگوی رشد بیش از حد سلولی در بافت ریه دیده می‌شود. سرطان ریه دومین سرطان شایع در جهان است. این بیماری زمانی ایجاد می شود که سلول‌های سرطانی در بافت ریه شروع به تقسیم بی‌رویه کرده و منجر به  کاهش توانایی تنفس فرد می شوند. اغلب  زمانی که بیماری پیشرفت کرده یا به سایر نواحی بدن گسترش (متاستاز) پیدا می کند، علائم بالینی ایجاد می شود.

درمان سرطان ریه با منشاء سلول کوچک (SCLC)
شیمی درمانی معمولا اولین خط درمان سرطان ریه با منشاء سلول کوچک (SCLC) است و ممکن است در صورت عدم متاستاز به سایر قسمت های بدن، این درمان همزمان با رادیوتراپی انجام شود. در مواردی قبل از شروع رادیوتراپی، ابتدا می بایست توده سرطانی با استفاده از شیمی درمانی، کوچک شود تا سرطان پیشرفته را کنترل کند و سپس رادیوتراپی انجام شود. همچنین ممکن است شیمی درمانی پس از جراحی برای از بین بردن سلول های سرطانی باقی مانده انجام شود. اما جراحی برای SCLC معمولا امکان پذیر نیست.

پس از آنکه تشخیص سرطان ریه سلول کوچک تایید شد، پزشکان سعی می نمایند به میزان گسترش و مکان های درگیری، پی ببرند. به این عمل مرحله بندی می گویند. یعنی چه مقدار سرطان در بدن وجود دارد، تهدید آن چقدر جدی است و برای انجام درمان چه گزینه هایی بهترین انتخاب احتمالی خواهند بود. بر این اساس در ۳ مرحله اول، درمان به وسیله شیمی درمانی همراه با رادیوتراپی به صورت همزمان رخ می دهد و در مرحله چهارم ابتدا شیمی درمانی و در صورت کاهش سایز توده، رادیوتراپی انجام می شود.
درمان سرطان ریه با منشاء سلول غیر کوچک (NSCLC)
شیمی درمانی برای درمان سرطان ریه سلول غیر کوچک (NSCLC) ممکن است به تنهایی یا با استفاده از ایمونوتراپی انجام شود که می تواند به کنترل سرطان پیشرفته کمک کند،علائم را بهبود بخشد و موجب افزایش شانس بقای بیمار گردد. در صورت  شیمی درمانی در اکثر افراد، ترکیبی از حداقل دو دارو جهت درمان مورد استفاده قرار می گیرد. برای هر دو نوع سرطان ریه، معمولاً سیس پلاتین یا کربوپلاتین به همراه یکی از داروهای زیر تجویز می شود: دوستاکسل، اتوپوزاید، جمسیتابین، پاکلی تاکسل، پمترکسد، وینورلبین.